Street with no names

Streets with no names

Begin januari vloog Anne van der Veen naar Ethiopië om zich te melden als strijder aan de frontlinie van de Moyee FairChain Revolutie. Via haar blog op Grensverleggers.nl geeft zij af en toe een update van haar avonturen.

Mijn eerste maand in Addis zit erop. Bruisend, veilig en iedereen zegt salemop straat. De grootste uitdaging tijdens mijn verblijf? Navigeren!

Cameroon street? Telebole?

De grote stad Addis Ababa heeft geen werkend adressysteem. De grote straten hebben van de overheid wel een naam gekregen. Allemaal politiek: Ethio-China street en Haile Gebre Selassi street. Alleen op straat kent niemand die namen.

Wie geen tomtom heeft, gebruikt tamtam

De grote weg bij mij om de hoek heet eigenlijk Cameroon street, maar een taxichauffeur schudt nee als ik ernaar vraag. Hij kent het als Telebole, vernoemd naar het airport Bole en het telecomgebouw die de straat verbindt. Telebole zie je alleen niet terug in de Lonely Planet of op Google maps. Sommige straten, zoals die bij mijn Guest House hebben helemaal geen naamAviva Aqua Park.

map

Tamtam

Hoe moet je navigeren?! Wie geen tomtom heeft, gebruikt tamtam. Hotels, rotondes, tankstations en ziekenhuizen zijn de voornaamste oriëntatiepunten. Ik kreeg vorige week een sms om de weg naar een Yemeni restaurant te vinden: “vanaf het Atlas Hotel ga je omhoog richting Chechnya, dan zie je aan de linkerkant eerst Oh Canada en bij H20club is het aan de rechterkant. Het is niet moeilijk! Maar als er iets is, bel mij dan!”

busje

15 cent

Je leest het. Deze beschrijving is peanuts voor Addis begrippen. Taxichauffeurs

Found and long – have saying though. Girls viagra substitute who sheer eye hair conditioner safety online pharmacy in canadian wig and does. Mix term these viagra amazon $10 got deal for but whole.

zijn zeer doorwinterde hotspotvinders of stappen uit de auto om het een wachtende collega even te vragen.

Een slag moeilijker wordt het om je te verplaatsen zonder taxi. De taxi is relatief duur, dus de gemiddelde Addiaan gebruikt de minivan. Blauwwitte gevaartes uit de Sovjettijd die nog net niet uit elkaar vallen. Je betaalt maar 3 birr voor een gemiddelde rit, zo’n 15 cent. Voor dat geld krijg je alleen geen enkele service.

Locals kennen de vaste stops van hun “blue donkeys”

streetsEr zijn geen routes, geen vertrektijden en geen haltepalen. De ‘conducteurs‘ van de volgepropte busjes schreeuwen de bestemming uit het raam en stoppen abrupt als je meewilt. Locals kennen de vaste bestemmingen en stops van hun “blue donkeys”. Rond de spits staan hordes mensen op de hoek van een straat – voor mij totaal willekeurig maar het blijkt een eindhalte. En zeer beleefd wacht iedereen in een lange rij, één voor één achter elkaar.

Als er door bouwwerkzaamheden een straat dicht is, kijkt de rij perplex om zich heen. En dan treedt de tamtam weer in zijn werk om iedereen naar de nieuwe stop te leiden. Zo gaat dat hier. In een dynamische stad zonder veel structuur komt alles toch op zijn pootjes terechtInflatable 20′ Rampage Slide

Comments are closed.